Pierwsze stulecie istnienia ewangelickiej parafii Kościoła Pokoju świętowano w 1752 r. z wyjątkowym rozmachem. 25 września podczas uroczystego nabożeństwa poświęcono nowy ołtarz autorstwa Augusta Gottfrieda Hoffmanna (stary został rozebrany kilka tygodni wcześniej).

Jubileusz uwieczniono także złotą monetą z napisem: „Ferdinando Datore 1652. Friderico Statore 1752.” („Na budowę zezwolił w 1652 r. cesarz Ferdynand, zatwierdził ją zaś w 1752 r. król Fryderyk II”). Jedną z monet otrzymał król Prus Fryderyk II Wielki. Na zamówienie rady parafialnej wybito również medal w srebrze z identyczną inskrypcją.

Z okazji rocznicy uczniowie miejscowej szkoły łacińskiej wystawili 26-28 września kilkakrotnie sztukę teatralną, o historii Serubabela, który wyprowadził Żydów z niewoli perskiej i doprowadził do odbudowania świątyni żydowskiej w Jerozolimie. W 1753 r. prorektor tej szkoły Gottfried Langhans (ojciec Carla Gottharda Langhansa, budowniczego Bramy Brandenburskiej w Berlinie) wydał pierwszą drukowaną Historię Kościoła Pokoju, w której opisał wydarzenia jubileuszowe. Publikacja została wydana w drukarni Johanna Christiana Müllera w Świdnicy.