Na pierwszym piętrze Kościoła Pokoju, w Hali Ślubów i Hali Zmarłych pojawiły się nowe rusztowania, niezbędne w kolejnej fazie projektu FEnIKS, która rozpoczęła się w marcu i obejmuje konserwację ruchomych i stałych elementów wyposażenia.
Konserwatorzy pracują jednocześnie w kilku miejscach, m.in. w loży stolarzy i szklarzy, loży introligatorów oraz loży farbiarza marzanną (roślina barwierska) Johanna Gottfrieda Ortha, któremu rada parafialna wydała w 1736 r. zgodę na budowę loży w miejscu „na dolnym chórze [emporze] pomiędzy lożami papierników i introligatorów”. Orth miał ją wybudować i pokryć malaturą na własny koszt, utrzymywać w dobrym stanie budowlanym, bez wsparcia finansowego ze strony parafii. Po jego śmierci w 1757 r. loża przeszła na własność spadkobierców, którzy sprzedali ją kotlarzowi Carlowi Christophowi Henkelowi, za 30 talarów Rzeszy. Kotlarz zobowiązał się do płacenia czynszu na rzecz parafii ewangelickiej w wysokości dwóch talarów w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Rada parafialna zatwierdziła tę transakcję wa 1823 r. Córka Henkla, Florentine Feder sprzedała w 1851 r. lożę za 30 talarów destylatorowi Friedrichowi Wilhelmowi Pohlowi. Po wschodniej stronie widnieje zachowane malowidło z inskrypcją: „Die Leib-Farbe der Gerechten” (niem. „Barwa ciała sprawiedliwego”).
W lożach oczyszczono powierzchnie elementów stałych oraz zdemontowanych, które przewieziono do pracowni. Tam opracowano wszystkie elementy dekoracyjne z lóż: stolarzy i szklarzy, introligatorów, farbiarza Ortha. Są to akantowe oprofilowania gzymsów, akantowe wypełnienia kwater lica lóż, profile z liści laurowych z podstaw balustrad lóż, pionowe/girlandowe elementy roślinne: liściasto-kwiatowe z balustrad, dekoracje wstęgowo-kwiatowe z fryzów gzymsów, konsole, rzeźby aniołów, kartusze ze ozdobnymi ramami. Usunięto z nich wtórne przemalowania i wypełniono ubytki w strukturze drewna. W lożach wykonano już punktowanie (uzupełnienia polichromii) stropów i belek, częściowo naniesiono także złocenia i srebrzenia.
Natomiast w Hali Chrztów specjaliści zajęli się ołtarzem, skarboną i kazalnicą, które ustawiono tu na przełomie XIX/XX w. Mogły służyć do odprawiania mniejszych form liturgii, szczególnie zimą, gdy niewielu wiernych mieściło się w Hali Chrztów, mniejszej i cieplejszej niż całe wnętrze kościoła. W hali znajdują się także XIX-wieczny konfesjonał oraz XIX/XX-wieczny kontuar. Wszystkie te elementy wyposażenia zostały zdezynfekowane, oczyszczone z wtórnych nawarstwień i wzmocnione konstrukcyjnie. Zrekonstruowano również nieistniejący klucz do metalowej skrzyni, która służyła m.in. do przechowywania monet.
Czerwcowy, czyli szósty etap projektu jest realizowany zgodnie z harmonogramem, podobnie jak wcześniejszy. W kwietniu i maju całkowicie odnowiono kamienną posadzkę, która pierwotnie składała się z płyt piaskowcowych i granitowych. Wskutek stałego zawilgocenia nasycone wodą kamienie popękały, pokruszyły się, wystąpiły zasolenia i w konsekwencji deformacje oraz ubytki. Obecnie wszystkie płyty kamienne zostały zdemontowane, po usunięciu wtórnych nieprawidłowo wykonanych fug. Płyty osuszono, oczyszczono, wyreperowano oraz posegregowano według materiału, z jakiego je wykonano.
Osuszono podłoże, usunięto warstwę brudu i odpadów, powierzchnię podłoża uzupełniono piaskiem i wzmocniono siatką na folii. – Na podmurowaniu osadzono zakonserwowane płyty w oparciu o przygotowany przez nas projekt graficzny, w którym oryginalne płyty kamienne uzupełniono nowymi płytami granitowymi. Po wyschnięciu struktury, całą powierzchnię zabezpieczono preparatem krzemo-organicznym – opowiada Ryszard Wójtowicz, kierujący pracami.
W Hali Chrztów zrekonstruowano także trzy niskie szafki, które będą służyć do przechowywania sprzedawanych tu wydawnictw i pamiątek. Szafki zostały stylistycznie dopasowane do istniejących w Hali Chrztów elementów XIX-wiecznego wyposażenia.
W lożach Domanickiej i Gruszowskiej zamontowano ponownie na stałe deski okładzinowe, poddane wcześniej konserwacji. W obu lożach wypunktowano polichromie oraz naniesiono złocenia.
W Hali Ślubów zakończono prace przy trzech stropach. Również w Hali Zmarłych udało się całkowicie odnowić trzy polichromowane stropy, począwszy od uzupełnienia ubytków zapraw i polichromii, przez nanoszenie srebrzeń, aż do końcowego punktowania warstw malarskich i złoceń.
Renowacji poddano słup pod lożą szklarzy i stolarzy oraz dwa elementy dekoracyjne o długości ok. czterech metrów i wysokości ok. 35-40 cm, które znajdują się na parapetach empor po stronie północno-zachodniej, m.in. z miejsc należących do rzeźników. – Elementy te znajdujące się na wszystkich parapetach empor są przez nas sukcesywnie konserwowane i restaurowane – dodaje Ryszard Wójtowicz.
Projekt „Ochrona światowego dziedzictwa kulturowego oraz podniesienie atrakcyjności turystycznej regionu Dolnego Śląska poprzez konserwację i udostępnienie unikalnego, drewnianego zabytku UNESCO – Kościoła Pokoju w Świdnicy” nr FENX.07.01-IP.04-0011/23 obejmuje także działania cyfrowe, m.in. inwentaryzację cyfrową, model 3D, wirtualny spacer, portal informacyjno-edukacyjny oraz aplikację mobilną.
Wszystkie te prace również przebiegałybez zakłóceń.
– Większość obiektów konserwowanych w okresie marzec–sierpień 2026 jest niezwykle zniszczonych, to typowe dla Kościoła Pokoju. W końcowej fazie prac tych dwóch etapów, elementy dekoracyjne lóż i parapetów zostaną zamontowane w swych pierwotnych miejscach – mówi konserwator.